بانجی جامپینگ می‌کنیم

باقر بحری نایب رییس کمیسیون سخت افزار سازمان نظام صنفی رایانه ای به تازگی به ایران بازگشته است تا پنج شنبه همین هفته در انتخابات نظام صنفی شرکت کند. او که یکی از اعضای هیات مدیره فعلی سازمان نظام صنفی و از جمله فعالان عرصه سخت افزار است به دلیل نوع انتقادهایی که عمدتا از بخش هایی از هیات مدیره داشته و دارد از لیست اصلی موسوم به اتحاد ۱۵ کنار گذاشته شده است. موضوعی که باعث انتقاد دیگر عضو سخت افزاری هیات مدیره سازمان یعنی احمد علیپور نیز شده است.

به بهانه همین موضوع و با هدف ارزیابی وضعیت انتخابات سازمان نظام صنفی گفت وگویی با وی انجام داده ایم که می خوانید:

– بحث را با ائتلاف های موجود و این که چرا نام باقر بحری در هیچ کدام از آنها وجود ندارد، آغاز کنیم. داستان انصراف و عدم انصراف شما از کجا آغاز شد؟
: پشت سه ائتلافی که به وجود آماده است دو نفر قراردارند. بدون شک این دو نفر در همه جلسات اتحاد و انسجام و هم اندیشان حضور داشتند. سوالی که مطرح است این است که این چه جور ائتلاف هایی هستند که ۹۰ درصد هر سه لیست یکی است؟ در مورد هم اندیشان جلسه واقعی وجود نداشته در آن جلسه فقط چهار نفر حضور داشتند، آقای دانش، آقای شهرام زند از طرف خانم طباطبایی، آقای مظلوم و آقای سعیدی در این جلسه حضور داشتند. کسانی که در کل عمرشان هم دیگر را اصلا ندیده بودند و اسم ائتلاف را گذاشتند هم اندیشان. در مورد خود من هم اصلا بحث انصراف وجود نداشت. بلکه یک اشتباه سهوی صورت گرفته بود و در حقیقت این اشتباه از سوی منشی من بود. نه اینکه من بخواهم انصراف دهم، من تصمیم به انصراف داشتم، اما آن را عملی نکرده بودم. از طرف من تماس گرفتند که بپرسند که اگر آقای بحری بخواهد انصراف دهد چه کارهایی باید انجام دهد که همین سوال باعث شده بود تا این موضوع را به ضرورت انصراف من تلقی کرده و آن را اعلام کنند.

– آیا شما از اول قصد شرکت در انتخابات را داشتید؟
: از ابتدای امر من علاقه ای به حضور نداشتم. از اول ما گفته بودیم که چون سازمان نظام صنفی در دوره گذشته بیشتر نرم افزاری بود در این دوره سعی کنیم تا وزن سخت افزاری ها هم در هیات مدیره حفظ شود. من بنا به دلایلی گفتم که نمی خواهم شرکت کنم، اما بعد در جلسه ای که داشتیم همه اعتراض کردند و تصمیم گرفتم که بمانم.

– این دلایلی که مطرح می کنید بخشی اش به اختلافات با آقای سعیدی باز می گردد که می گویند با شما اختلافاتی داشته و در ماه های اخیر این اختلافات بیشتر شده است؟
: اصلا آقای سعیدی در این بخش نقشی نداشتند. ۹۹ درصد اختلافات از طرف آقای مظلوم صورت گرفته و سعیدی نقشی در این بین ندارد و علت این اختلافات هم کاملا شخصی است. در جلسه اتحاد تا آنجایی که من می دانم ۱۱ نفر حضور داشتند و در مورد حضور من در این لیست رای گیری شده که ۹ نفر رای مثبت داده بودند و آقای مظلوم در آن جلسه آن قدر پافشاری کرده که باعث حذف شدن نام من شده است.

– چند مساله مطرح است. گفته می شود که قرار است لیست اتحاد به شکل کامل رای آورده و سکان نظام صنفی را به عهده بگیرند. دومین مساله یک تراستی است که یک گروه به وجود آورده اند. این مساله نه تنها به شما خدشه وارد کرده است، بلکه باعث شده عده ای دیگر هم که می خواهند در این انتخابات شرکت کنند، ناامید باشند. مشکل شما که کاملا شخصی است. نوع مدیریت سازمان نظام صنفی به نظر می رسد که توسط دو نفر بوده و اگر هیات مدیره ای هم بود این هیات مدیره پررنگ نبوده. از طرف دیگر یکی از چالش های دیگر نوع و شیوه رای دهی است، شاید این شیوه برای دور اول لازم بوده، اما الان ضعف هایش مشخص شده است. اگر کسی در تراست اولیه وجود نداشته باشد عملا کنار گذاشته شده است. در مورد این مسائل توضیح می دهید؟
: اعتقاد من بر این است که در یک سازمان که مرکز یک صنف است اولین چیزی که مطرح است تضارب آرا است. در سخت افزاری ها، ما یکسری واردکننده داریم و یکسری تولیدکننده که نظراتشان با هم ۱۸۰ درجه فرق دارد. من اگر می خواهم محلی باشم برای جمع آوری رای باید با دیدگاهی فرابینی با مسائل برخورد کنم. برخلاف جامعیت سازمان، اما رفتار جامعیتی وجود ندارد. الان می بینیم که تعدادی برای سخت افزاری ها قایل شده اند و گفته اند که دو یا سه نفر فقط از سخت افزاری ها در این لیست حضور داشته باشند. این نشان دهنده این است که نگاه آنها دقیق نیست. ما به اتحادیه و تشکل ها ایراد می گیریم که این ها عده ای هستند که برای خودشان فراکسیون تشکیل داده اند، اما در حال حاضر می بینیم که سازمان هم فرقی با این مجامع ندارند. من در هیچ انتخاباتی مشکلی برای لابی نمی بینم، ولی لابی کجا و پدرخوانده بازی کجا؟

– این پدر خواندگی را شما صرفا در این دوره انتخابات می بینید یا در دوره مدیریت هم همین نظر را داشتید؟
: من فکر می کنم کسانی که در واقع این نوع نگاه را دارند در تمام دوران اینگونه هستند. یک سری جلساتی در سازمان تشکیل می شد با عنوان هیات رییسه. یعنی ما علاوه بر آنکه هیات مدیره داشتیم، این هیات هم جلساتی داشت. یک سری جلسات دیگر هم در هیات رییسه صورت می گرفت که تشکیل شده بود از آقایان مرتضوی، رحمتی، مظلوم و سعیدی. این ها مسائل را با خود مطرح می کردند وعین آن مسائل را در هیات مدیره مطرح و موافقت آن را جلب می کردند. من و آقای علی پور و فروردین نسبت به این مسائل اعتراض داشتیم که شاید یکی دیگر از دلخوری ها هم این مساله بوده باشد. در یک سازمان دمکراتیک دیگر هیات رییسه ای که در اساسنامه هم تعریف نشده معنی ندارد.

– این هیات رییسه چه چیزهایی تصویب می کردند؟
: موضوع جلسه را از قبل با هم هماهنگ و بعد آن را مطرح می کردند یعنی در واقع خط می دادند. اما ما می گفتیم اگر قرار است بحثی مطرح شود باید درخواست به شکل عام ارایه شود و فیلتر هم نشود و بعد ما در مورد آن تصمیم بگیریم. وقتی ما در مورد مسائل صنفی حرف می زدیم و می خواستیم که تصمیم بگیریم و کاری را اجرایی کنیم این مهم می توانست از طرف نفر دوم یا سوم هم عملی و اجرا شود، اما این موضوع اجازه داده نمی شد و همیشه عنوان می شد که نفر اول باید تصمیم گیری کند.

– چرا این تفکر باید وجود داشته باشد. با توجه به فرمی که از اعضای اتحاد ۱۵ و سایر تشکل ها می بینید آیا برای شرکت های سخت افزاری این شائبه ایجاد نمی شود که جایگاه آنها در انتخابات آینده کمرنگ تر از این خواهد شد؟
: حتما همین خواهد بود. سه نفر از دوستانی را قبول کردند که در حقیقت ضعیف ترین حلقه های این مجموعه هستند. این افراد تازه وارد جمع شده اند و تجربه ای در این سازمان ندارند.

– با توجه به وضعیت فعلی برنامه شما چیست؟ به شکل انفرادی شرکت می کنید یا می خواهید ائتلاف تشکیل دهید؟
: من دارم سعی می کنم بچه هایی را که در همراهان ۲۰ بودند و هیچ وقت هم تشکیل نشد را شاید بشود زنده کرد یا لابی سخت افزاری ها را به عنوان سخت افزار معرفی کنیم. در حال حاضر تعداد نرم افزاری ها بیشتر از سخت افزاری ها است و این هم علت دارد. چرا که سخت افزاری های ما بعد از مدتی تبدیل به فروشگاه ها می شوند. البته از لحاظ من جداسازی به شکل فعلی درست نیست؛ چرا که همه در این صنف مشغول کار هستند. من مقابل نرم افزار نیستم. اگر نرم افزاری ها خوب کار کنند وضعیت سخت افزاری ها خوب می شود و بالعکس. جبهه مقابل هم نیستیم. انتقاد من نوع نگرش است. اعضای فعلی نماینده همه نرم افزاری ها نیستند؛ چراکه شرکت های بزرگ و معظمی در نرم افزاری ها وجود دارند که اصلا شبیه به این دوستان فکر نمی کنند و وارد این بازی ها هم نمی شوند.

– بیشترین انتقاداتی که به عملکرد نظام صنفی وارد شده این بوده که این سازمان برای نرم افزاری ها هیچ کاری انجام نداده است. با توجه به این که پتانسیل اصلی صنف هم از نظر اعضا و هم در کادر مدیریتی نرم افزاری ها قالب بودند، چرا هیچ کاری برای این گروه انجام نشده است؟
: نظام صنفی در این دوره مهجور ماند. بعد از عوض شدن دولت همه به سازمان ضربه زدند. اگر سازمان این سه سال را برای تثبیت می گذاشت خیلی کار ها انجام می شد، اما نه آنها انجام شد و نه کارهای دیگر. نگرانی من این است که مجموعه سازمانی که در دوران نوجوانی است و نیاز به نگهداری و محبت دارد چرا خودش از روش خشونت و روش نامهربانه استفاده می کند.

– و این روش ها تثبیت را به تعویق انداخته است؟ دقیقا در دوره دوم هدف باز هم تثبیت است یا چیز دیگر؟
: با توجه به ضرباتی که سازمان در دور اول خورد و همه وقت خود را برای تثبیت صرف کرد باعث شد تا افراد متخصص در این دوره کاندید نشوند. در چنین شرایطی اتحاد ۱۵ تشکیل می شود که لرزان است. سوال این است که این افراد چگونه می توانند سازمان را حفظ کنند؟ باید سه نفر کاندید شوند تا رییس جمهور یکی از آنها را تایید کنند. آیا واقعا در این لیست ها ما فردی را داریم که این مسوولیت را به عهده گیرد. در دوره اول عده ای مخالف انتخابات بودند که از بیرون سازمان بودند، اما حالا این مخالفت ها از درون صورت می گیرد.

– آیا این مخالفت ها از ابتدا بوده یا چون زمان انتخابات است مشهود شده است؟
: من خیلی با نظرات آن گروه موافق نیستم البته برای آن دوستان احترام قائلم؛ چرا که آنها هم از جنس و همکاران ما هستند. من فکر می کنم صنفی تشکیل شده که برای رشد ای تی موثر است و نباید با آن مخالفت کرد. اگر آن دوستان در همان زمان مخالفت نمی کردند و در کمیسیون ها حضور پیدا می کردند الان به نظر من می توانستند رای های خوبی بگیرند. فرهنگ، یا بر ما، یا با ما، فرهنگ اشتباهی است. هر چقدر تنوع رفتاری در هیات مدیره بالا باشد به نفع همه است.

– ترکیب هیات مدیره آینده را چگونه پیش بینی می کنید؟
: اعتقاد من این است که اگر اتحاد ۱۵ به شکل کامل رای بیاورد، امیدی در انتخابات نیست. نه برای این که من نیستم. من حاضرم همین الان انصراف دهم، اما ترکیب عوض شود؛ چرا که این ترکیب چیده شده است. این افراد به این دلیل در اتحاد هستند که می خواهند حتما در هیات مدیره باشند.

– با توجه به برداشت های خودتان چرا در ساختار نظام صنفی هیچ قانونی اصلاح نشد؟
: در مورد تغییر قانون باید راحت بگویم که در دوره اول اصلا ما را به رسمیت نمی شناختند که حالا بخواهیم برویم و قانون را تغییر دهیم. یعنی روی کلیت مطلب حرف وجود داشت وای به حال اینکه شما بخواهید بگویید که در بخش از مواد ایراد وجود داشته است و باید اصلاح شود. واقعیت این است که در خیلی از جلسات حتی حاضر به صحبت با ما نبودند.

– به هر حال شما یکی از اعضای هیات مدیره بودید و حق رای داشتید؟
: ما تمام سعی و تلاش خود را انجام دادیم و در خیلی از موارد هم جلساتی داشتیم که بتوانیم کاری انجام دهیم. حتی ما برای کمیسیون سخت افزار برای اینکه بتواند کارهای بزرگتری انجام بدهد خواستیم از افرادی که وزن مناسبی دارند مانند دکتر خمسه استفاده کنیم که در خیلی از موارد هم موفق عمل کردیم. بزرگترین مشکل دوره گذشته را من تشکیلاتی عمل نکردن می دانم. در دوره گذشته هیاتی رفتار می شد نه تشکیلاتی. البته بخشی از این مشکل متوجه آقای سعیدی بود. آقای سعیدی فرد محور بود نه تشکیلاتی محور. آرزوی من این بود که فردی مانند آقای مرتضوی الان حضور داشت. چرا که اگر ایشان مدیر می شد می توانست یک سازمان پر قدرت ایجاد کند. آقای سعیدی فردی کاریزماتیک است که می تواند رهبری کند، اما تشکیلاتی نیست.

– فکر می کنید که آقای رحمتی قدرت مدیریت صنف را داشته باشند؟
: امیدوارم!. ایشان فرد استراتژیکی هستند و معمولا مسائل را در بلند مدت می بینند. تصور با برنامه کار کردن را دارند. اما ریاست هیات مدیره یک قدرت تصمیم گیری خلاق می خواهد که من فکر می کنم ایشان در این زمینه مقداری ضعف دارند. آقای رحمتی فردی مفید و بسیار قدرتمند است، اما آقای رحمتی برای پشت صحنه خوب است نه جلوی صحنه. آوردنش به جلوی صحنه خطا است.

– در انتخابات کسانی که می توانند رای دهند با سه لیست مشابه هم روبه رو هستند. توصیه شما به رای دهندگان چیست؟
: من فکر می کنم افراد باید روی شناخت خود نظر دهند؛ چرا که لیست ها مقداری تبلیغی محسوب می شوند. اینکه فرد دیگری برای شما تصمیم بگیرد و بگوید به لیست رای دهید، مشکل دارد. البته اگر حزب وجود داشت این کار مشکل نداشت، اما در مورد لابی هایی که برنامه ای هم ندارند مشکل ساز است.

– به عنوان سوال آخر پیش بینی نهایی شما از نتیجه چیست؟
: فکر می کنم که ما واقعا داریم بانجی جامپینگ می کنیم. در شرایطی که اصلا اطمینانی وجود ندارد، داریم می پریم. من خودم می خواهم بپرم؛ چرا که به سازمانی اعتقاد دارم که دموکراتیک باشد؛ چرا که برای آن ارزش قائل هستم و می خواهم به آن برسم. روش فعلی به ارزش ها خدشه وارد می کند. من همچنان اعتقاد دارم که توسعه بازار باید مهم ترین هدف نظام صنفی باشد.

ارائه شده در دنیای اقتصاد