گپی با وزیر آینده از پنجره فناوران

همیشه فکر می کردم چطور یک شبه کسی به عنوان وزیر پیشنهاد می شود و ملاک آن چیست.

همیشه عادت کرده بودم پشت پنجره روزنامه یا سایت های خبری با او دیدار کنم و در خیالم با او موافق یا اکثرا مخالف باشم.

چند سالی است به یمن حضور در صنف IT و تشکیل وزارت ICT موضوع وزارت و وزیر برایم جدی تر شده است. و انگار روزنامه تنها پنجره من نیست.

هر روز که سر کار می روم یا به کارهای صنفی مشغولم می بینم که عدم درک و یا درک این حوزه توسط وزیر و وزارت خانه چه تاثیری در ساختار کشورم و به تبع آن بر کسب و کار دارد.

بر همین اساس به خودم حق دادم که بنویسم. هر چند که معتقدم کمی دیر است ولی انتخاب وزیری که وزارت خانه آن کلمه ICT را با خود دارد بایستی با بدنه این صنف آشنا باشد و چه بهتر که از آن انتخاب شود. اما بنظر می رسد حداقل بنا به دلایل بسیار صحبت از این موضوع دیر باشد. و زمانه به گونه دیگری ورق می خورد. اما توجه وزیر به نظرات اعضاء صنف و دغدغه های آنان و انتخاب معاونت IT از بدنه صنف و یا دلباختگان و دلسوزان این صنف می توان کارساز باشد.

چون گذشت ایام به ما یاد داده است که زمان چون برق و باد می گذرد و در چشم بهم زنی ۴ سال ماموریت وزیر و معاونشان به پایان می رسد. حال اگر وزیری و یا معاونی بیاید که بخواهد از ابتدا حال وهوای صنف را بشناسد، ظرفیت های آن را بداند، شناخت از مسایل و مشکلات آن پیدا کند، یا زمان را از دست می دهد و یا احتمالا در دام افراد می افتد که به جای آنکه دستی بر آتش صنف داشته باشند، با دادن طرحهای ناشدنی هم زمان و هم سرمایه را بر باد می دهند.

می دانم ومیدانند همگان که معاونت IT در ساختار وزارت پست، تلگراف و تلفن غریبه مانده است. این سمت کسی را می خواهد که بتواند با کمک ظرفیتهای قانونی و ارائه طرحهای نو و جذاب این معاونت را جزیی از ساختار وزارت خانه ها کند.

امیدوارم این بار وزیر از پنجره روزنامه فناوران با من صحبت کند و یک بار هم شده با من موافق باشد و کار مردم را به مردم بسپارد. و در این دوره چهارساله با اتکا به بخش خصوصی توسعه فناوری اطلاعات را پایدار سازد.

امیدوارم دانه های بذر اعتماد به بخش خصوصی را در لایه های مختلف وزارت خانه بکارد و اجازه یابد در دل بخش خصوصی به عنوان دل سوخته گان دائمی این صنف نه بر اساس پست و مقام خانه ای درخور پیدا کند.

ارائه شده در روزنامه فناوران