گوش شنوایی نیست

باقر بحری*

یک سال و اندی از شروع دور جدید هیات مدیره سازمان نظلم صنفی رایانه‌ای می‌گذرد. در این دوره مردمان فناوری اطلاعات به کسانی رای دادند که سیاست خود را به تعامل هم‌افزا با دولت قرار دادند و بر این پاشنه ایستاده‌اند و پافشاری کردند. هر چند روزی، سراغ سازمانی یا وزارتخانه‌ای رفتند و دست همکاری و همیاری خود را برای اینکه رسالت خود را که همانا ساماندهی، توسعه و برکت در صنف بود همراه با این تعامل دراز كردند. ولی ظاهرا درهای ناباوری به بخش‌خصوصی و مردم که چندین سال است بسته شده، با به در کوبیدن باز نمی‌شود.

اکثر دوستان یا گوش شنیدن نداشتند یا آنان که داشتند در کرسی خود دوامی نداشتند. باری یک سال و اندی گذشت و ما را بر آن داشت که سال گذشته را سال نتیجه نگرفتن بنامیم. سالی که در آن اصل ۴۴ نه تنها به اجرا نزدیک نشد، که شرکت‌ها و سازمان‌های دولتی بزرگ‌تر و فربه‌تر شدند و شرکت‌های خصوصی یا تعطیل شدند یا خرج خود را به ضرب سیلی به صورت در آوردند. قوانین گمرکی و بازرگانی تغییری به نفع توسعه بازار نداشت و متاسفانه بازار قاچاق کالا  دوباره رونق گرفت. افراد بی مسوولیت دوباره پا گرفتند و کالاها با تولی‌گری افراد غیر مسوول به بازار روانه شدند. به جای پرداختن به مسایل بنیادی، درگیر مسایل کوچک شدیم و با نادیده گرفتن نقش و اهمیت اینترنت و فناوری اطلاعات در گسترش خدمات دولتی، شهری و بازرگانی فقط خود را از جهان عقب‌تر یافتیم.

این آخر راه نیست. رسالت سازمان را دریابیم، تعامل هم‌افزای صنفی را در توسعه و ساماندهی بازار به کار گیریم و به سال آینده بیندیشیم. شاید الکامپ امسال شروعی باشد برای باور به تغییر در همه جهات. امیدوارم مسوولان صنف و دولت این فرصت را از دست ندهند.

*نایب رییس سازمان و رییس کمیسیون سخت‌افزار سازمان نظام صنفی رایانه‌ای

ارائه در  ویژه نامه ای فناوران ، به مناسبت پنجمین سالگرد تولد سازمان نظام صنفی رایانه ای